ما را مدافعان حرم آفريده اند؟

ما را مدافعان حرم آفريده ­اند؟

در نيمسال گذشته دانشجويي داشتم که از نيمه ترم به کلاس آمد. من معمولا کسي را که بيش از اندازه قانوني غيبت داشته باشد از او مي خواهم که حذف اضطراري کند. اما اين دانشجوي محترم نامه رسمي از آموزش دانشگاه آورد که به او اجازه مي داد از همان اواسط ترم به کلاس­ها بيايد. چون دانشگاه به طور رسمي از ما خواسته بود قبول کرديم و ايشان به کلاسها آمد. وقتي برگه امتحاني اش را تصحيح کردم ديدم در پايان برگه با خط درشت نوشته است:   ما را مدافعان حرم آفريده اند...

با وجود اين که در تصحيح اوراق امتحاني بسيار با تساهل عمل کردم، نمره اش 9 (نُه) شد. حقيقتش چون پسر خيلي خوبي بود، نخواستم به خاطر يک نمره از درس بياندازمش! در ليست رسمي نمرات، به او نمره 11 (يازده) دادم. بعداً به من ايميل زد که استاد!  بنده بخاطرحضور در کنار برادرانمدافع حرمنتوانستم در ترم جديد که بهمن ماهبود انتخاب واحد کنم. آموزش هم به شرط اين که معدل من بالاي 16 شود به من اجازه داده است که از سال جديد (سال 95) در کلاسها حضور پيدا کنم. در پايان هم خواهش کرده بود که در مورد نمره ايشان لطف پدرانه­اي در حقش جاري کنم! بنده هم در جواب تقاضاي اين دانشجوي عزيزم نوشتم که «تصميم شما در فعاليتهاي خارج از دانشگاه که انجام داده ايد قابل احترام است و اميدوارم مورد قبول حق تعالي باشد. اما نبايد اين مسائل را با مسائل آموزشي و دانشگاه پيوند زد. شما اگر تلاش مي کرديد مي توانستيد در همين مدتي که کلاس مي آمديد چند مقاله اي که بنده به شما داده بودم بهتر بخوانيد و نمره مورد نظر را بگيريد.»

بسيارند جوانان با اخلاص، مثل اين دانشجوي عزيز من، که از جان خود مي گذرند و به سوريه مي روند تا با داعش بجنگند. تا کنون هم بسياري از اين جوانان مخلص در اين راه به شهادت رسيده اند و خانواده هاي بسياري داغدار داغ اين عزيزان هستند. اين که اين سياستهايي که ما در پيش گرفته ايم چقدر صحيح است و تا چه اندازه منافع ملي ما را تأمين مي کند بايد مسئولان عاليرتبه جمهوري اسلامي در قبال مردم و تاريخ پاسخگو باشند. اما چند روز پيش خبري همراه با عکس در خبرگزاري ها منتشر شد که برايم خيلي جالب بود. خبر اين بود:  

شام الاسد، با اسبي به نام باب سودي از سوريه در مسابقات اسب سواري تهران مقام اول را کسب کرد!

اشکال ندارد، آقايان بگويند مسابقات اسب سواري بوده و از کشورهاي مختلف هم شرکت کرده اند. ايشان هم از کشور دوست و برادر! سوريه! شرکت کرده است. اشکالي هم ندارد که هر کس خودش خواست داوطلبانه اعزام شود و برود با داعش بجنگد. اما به نظر مي رسد که اگر قدري به فکر بيکاري خيل عظيم جوانان تحصيل کرده باشيد بهتر است، بهتر نيست؟! تا کي مي خواهيم از احساسات پاک مذهبي مردم و جوانانمان سوء استفاده کنيم؟ شما بگوييد و مردم را توجيه کنيد که کشور ما در خطر حمله داعش است، از اين رو، بهتر است در سوريه يا عراق با آنها بجنگيم تا در مرزهايمان يا داخل کشورمان! اصلا اعزام نيرو و امکانات به ديگر کشورها را به رأي مردم بگذاريد، چه اشکالي دارد. اين همه که تنها به چند اصل خاص قانون اساسي تأکيد مي­کنيد و در هر برنامه و گزينش و استخدام و شرکت در انتخابات و ... شرط لاينفک زندگي مردم قرار مي دهيد و التزام عملي به آن را از مردم مي­خواهيد، يک بار هم به اصلي که مي گويد «در مسائل مهم مي توانيد رفراندم برگزار کنيد»، عمل کنيد.  اما نگوييد که براي دفاع از حرم مي رويم! کدام عقل و کدام شرع اجازه مي دهد که براي يک آرامگاه، هر چند آرامگاه بزرگان ديني باشد، مي توان جان شريف و شيرين انسانهايي را در خطر قرار داد که نص قرآن ميگويد: من قتل نفسا بغير نفس فکأنّما قتل الناس جميعا (مائده، 32) جان هر انساني به اندازه کل جهان انساني مي ارزد. لطفاً به صورت مستدل بفرماييد که با کدام استدلال فقهي مي­فرماييد براي حفظ حرم بايد اين جان ها را فدا کنيم؟ ما نيز پيرو اهل بيتيم. ما هم پيرو حضرت سيد الشهداء و حضرت زينب کبري و حضرت عباس عليهم السلام هستيم. اما حساب حب اهل بيت با عوام فريبي و سوء استفاده از احساسات پاک مردم، که گناهي نابخشودني است، جداست. آيا واقعا «ما را مدافعان حرم آفريده­اند»؟ کدام آيه قرآن چنين چيزي مي گويد؟

به نظر مي رسد بهتر است مجلس روضه اي بگيريم و براي ... خودمان بگرييم.